Pomimo faktu, iż nasze zachowania są w większości instynktowne, niektóre wrodzone, a jeszcze inne pojawiają się z popędów, takich jak np. potrzeba poprawienia swojej pozycji w hierarchii społecznej, spora część naszych interakcji jest nabyta.

Pierwszą interakcją w życiu jest interakcja niemowlaka z matką. Będąc małym dzieckiem, człowiek uczy się odpowiednio reagować na uczucie. Jeżeli małe dziecko jest przez dłuższy czas pozbawione  kontaktu z innym człowiekiem, wówczas jego stan się pogarsza, i jest bardziej podatny np. na choroby.

Taka forma braku kontaktu emocjonalnego potrafi pozostawić nieodwracalne czasem skutki w psychice człowieka.

Lata 60-te przyniosły szereg badań nad rezusami wychowywanymi w izolacji od pozostałych osobników. Z badań wynikało iż dorosłe małpy okazały się być zamknięte w sobie, często agresywne i nieufne w stosunku do innych osobników.

Wyniki tych badań wpłynęły na interpretację, nabytego zachowania u niemowlaków.

Łatwo zauważalnym faktem jest też sytuacja, w której dzieci dotknięte przemocą ze strony rodziców, bardzo często stają się agresorami w stosunku do własnego potomstwa.

Proces wychowania potomstwa, jest okresem oddziaływania jednego człowieka na drugiego, i zależy od uwarunkowania społecznego, jednak najważniejszy jest fakt osoby oddziałującej oraz na którą się oddziałuje. Na skuteczność oddziaływania, składają się pozytywne stosunki.

Z badań wynika, iż aby normalnie funkcjonować, człowiek stara się unikać postrzegania świata jako niepewnego, niesprawiedliwego czy niebezpiecznego.

Dla zaspokojenia swoich potrzeb, człowiek wykorzystuje te aspekty życia, które zapewnią mu maksymalną ochronę i stabilizację.

Wynika z tego następujący fakt – jednostka będzie dążyć swoim zachowaniem do uporządkowana świata w ten sposób, aby dawał on maksymalną stabilizację oraz bezpieczeństwo.

Porządek który uważa się za niezbędny do normalnego rozwoju, nazywa się normą społeczną.

Wszystkie społeczeństwa rządzą się swoimi zasadami... W niektórych nosi się zasłony na twarzy, a w innych bez problemu można pokazywać się nago.

W niemal wszystkich społeczeństwach morderstwo należy do najpoważniejszych zbrodni, jednak w niektórych (nielicznych) zabicie człowieka bywa usprawiedliwione.

Czas jest podstawowym czynnikiem wpływającym na normy społeczne, dla przykładu wiele restrykcyjnych zasad z zeszłego stulecia, w obecnym uważa się za mocno przestarzałe.

Obok czasu, również religia jest czynnikiem wprowadzającym odpowiednie normy. I tak pozycja kobiety w niektórych krajach muzułmańskich, jest nie do przyjęcia przez wyznawców innych religii.

Bigamia jest działaniem polegającym na zawieraniu związków małżeńskich, z wieloma kobietami, i jest powszechnie akceptowana w krajach afrykańskich. Z tego wniosek, iż żadna z norm społecznych nie jest uniwersalna, a jedyną prawdziwą normą jest ciągły rozwój i zmiany.